„Miła Jill odjechała od krawężnika i ruszyła ulicą ku szosie prowadzącej do Marion.
— Chwileczkę — powiedział Will. — Dokąd my jedziemy Ja dzisiaj wracam do domu. Zakręcajcie i wieźcie mnie do Doliny.
— Właśnie jedziemy do domu, Willu — odrzekł Tay Tay. — Siedź spokojnie i ostygnij sobie na nocnym powietrzu.
— Kłamstwo! Jedziemy w stronę Marion. A ja dziś wieczorem muszę być w Dolinie. Muszę dopilnować, żeby włączyli prąd w przędzalni.
— Coś mu się we łbie pokręciło — zawyrokował Tay Tay. — Za dużo wypił gorzałki,
— On i na trzeźwo mówi o włączeniu prądu — powiedziała Rozamunda. — Teraz już nawet gada o tym przez sen.
— No, ja tam nie wiem, o co mu idzie. Nic z tego nie mogę wymiar ko wać. Jaki prąd Po co on ma go włączać
— Will mówi, że odbiorą kompanii przędzalnię, włączą prąd i sami ją będą prowadzili.
— Znów jakiś zwariowany pomysł tych robotników bawełnianych — orzekł Tay Tay. — Fermerzy nigdy tak nie gadają. Fermerzy to na ogół spokojny naród. Tak wygląda, jakby te wariaty z Doliny nie miały krzty rozumu w głowie. Ani Will, ani cała reszta. Powinien posiedzieć u nas, pogospodarować trochę i pokopać doły. Ja jestem za tym, żeby go zatrzymać na wsi i nie puszczać do Doliny Horse Creek, bo mu tam jeszcze w łeb strzelą.“(12)